Σταθερό σχήμα

Σταθερό σχήμα κάθε Πέμπτη στις 2 μ.μ. στον 4ο όροφο.

Για πρωτοετείς και όχι μόνο ΙΙ - ..για την αυτονομία, την αξιοπρέπεια, τη συλλογικότητα, την αλληλεγγύη...

Το πανεπιστήμιο στα χέρια της ακαδημαϊκής κοινότητας

Το δημόσιο πανεπιστήμιο είναι αυτοδιοίκητο, πράγμα που σημαίνει ότι έχει οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια, δηλαδή ρυθμίζουμε μόνοι μας τις υποθέσεις μας... Πρωτοτυπία της ελληνικής ανώτατης παιδείας είναι ότι αυτό γίνεται μέσω της συνδιοίκησης. Αυτό σημαίνει ότι οι αποφάσεις παίρνονται από όργανα στα οποία μετέχει ολόκληρη η ακαδημαϊκή κοινότητα, καθηγητές και φοιτητές.
Οι φοιτητές λοιπόν, μέσω των οργάνων του Συλλόγου μας, που είναι η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής και το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου συμμετεχουμε στη συνδιοικηση και ορίζουμε τους εκπροσώπους μας στα όργανα συνδιοίκησης, που είναι η Γενική Συνέλευση Τμήματος και οι Συνελεύσεις Τομέων. Η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου μας είναι το ανώτατο όργανο του Συλλόγου και βασικός πυλώνας της συνδιοίκησης, καθώς διαμορφώνει τις θέσεις που μεταφέρουν οι εκπρόσωποι των φοιτητών στα όργανα συνδιοίκησης.

Η πολιτική δεν είναι εμπόριο ψήφων...

Μια πολιτική συλλογικότητα μέσα στο Πανεπιστήμιο δεν είναι φορέας παροχής υπηρεσιών στους φοιτητές. Ο ρόλος μας δεν είναι να κερνάμε καφέδες ή να μοιράζουμε Πολυκώδικες, ούτε να βοηθάμε “αφιλοκερδώς” στις εγγραφές τους πρωτοετείς, παίρνοντάς τους απ’ το χεράκι, υποτιμώντας μ’ αυτόν τον τρόπο την αξιοπρέπειά τους. Η δράση μας στοχεύει στο να διαμορφώσουμε πολιτική άποψη και να την μοιραστούμε, εισφέροντας τους προβληματισμούς μας, τις θέσεις μας, τα ερωτηματικά μας, συμμετέχοντας έτσι στον πολιτικό διάλογο μέσα στο Σύλλογό μας, στις Γενικές Συνελεύσεις, στις συζητήσεις στους διαδρόμους, στα αμφιθέατρα, στην πόλη... Μόνο λοιπόν μέσα από την ακηδεμόνευτη πολιτικοποίηση, τη σύγκρουση αλλά και τη σύνθεση των απόψεων μέσα σε ένα ζωντανό Σύλλογο μπορούν να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μια ουσιαστική αλλαγή στις ζωές μας...

Πίσω από αυτές τις αφηρημένες διατυπώσεις κρύβεται η ευθύνη καθενός από μας για το πώς αντιλαμβάνεται τη συμμετοχή του στην ακαδημαϊκή κοινότητα.
Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είμαστε καταναλωτές.
Διαμορφώνουμε οι ίδιοι, σαν άτομα και σα συλλογικότητες, την πραγματικότητά μας μέσα και έξω από το πανεπιστήμιο.
Κοντολογίς, για όλα τα καλώς και κυρίως τα κακώς κείμενα υπεύθυνοι είμαστε εμείς!

Η δημόσια δωρεάν παιδεία είναι δική μας ευθύνη...

Ο δημόσιος χαρακτήρας της παιδείας τον τελευταίο καιρό είναι υπό ... αναθεώρηση. Στο παιχνίδι μπαίνουν σκέψεις για ίδρυση ιδιωτικών ΑΕΙ ενώ ταυτόχρονα η έρευνα διαρρέει από τα πανεπιστήμια προς τα ιδιωτικά ερευνητικά κέντρα. Παράλληλα στο ίδιο το ταλαιπωρημένο δημόσιο πανεπιστήμιο, με τον πρόσφατο νόμο-πλαίσιο και τις προσπάθειες για αναθεώρηση του άρθρου 16, αρχίζουν να εισάγονται κριτήρια οικονομικής ανταποδοτικότητας. Η λειτουργία της εκπαίδευσης προσομοιάζει σταδιακά με λειτουργία επιχείρησης, μεγαλώνοντας μια νέα γενιά υπερεξειδικευμένων, αποπολιτικοποιημένων και αγράμματων ανθρώπων με ένα ευέλικτο και ανασφαλές εργασιακό μέλλον μπροστά τους.

Το δημόσιο πανεπιστήμιο σήμερα δεν αντιμετωπίζει μόνο προβλήματα έξωθεν. Έχει κι άλλα μπόλικα στο εσωτερικό του… Οικογενειοκρατία, η προώθηση των «ημέτερων» από άποψη πολιτικοκομματικής απόχρωσης, παρασκηνιακές δοσοληψίες με εξωπανεπιστημιακούς φορείς, πληρωμένη και κατευθυνόμενη έρευνα, αυθαιρεσία και άλλα πολλά… Όσο για τους φοιτητές, αδιαφορούν για το δημόσιο πανεπιστήμιο του οποίου αποτελούν το πιο ζωτικό κομμάτι, το αντιλαμβάνονται ως καταναλωτικό προϊόν και το εγκαταλείπουν στην τύχη του...

Δημιουργείται λοιπόν ένα δίπολο που παλεύει για ένα διαφορετικό περιεχόμενο για την παιδεία, για ένα διαφορετικό παραγωγικό μοντέλο, για μια διαφορετική αντίληψη της κοινωνίας και του εαυτού μας μέσα σε αυτή, για μια διαφορετική ηθική, για το ίδιο το περιεχόμενο των λέξεων.

Από τη μία η αντίληψη που θέλει μια εκπαίδευση-προϊόν, που να εξυπηρετεί τις ανάγκες της αγοράς, έναν φοιτητή-καταναλωτή και υπερεξειδικευμένο, ένα πανεπιστήμιο αποστειρωμένο και προσανατολισμένο στην αγορά.
Από την άλλη εμείς, που θέλουμε μια παιδεία δημόσια, να εξυπηρετεί τις ανάγκες της κοινωνίας, έναν φοιτητή ενεργό ακαδημαϊκό πολίτη και πολύπλευρο επιστήμονα και άνθρωπο, το πανεπιστήμιο ένα δημόσιο χώρο, πολιτικού διαλόγου και κοινωνικών συγκρούσεων.

Πρόκειται για μια πάλη διαρκείας, καθημερινή, προσωπική και συλλογική ταυτόχρονα, ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς τρόπους σκέψης και ζωής...

Να σκαρώσουμε τη δική μας πολιτική μακριά από μικροκομματικά συμφέροντα...

Οι Α.ΦΟΙ.ΝΟ. είμαστε μια ανεξάρτητη συλλογικότητα γιατί δεν ετεροκαθοριζόμαστε από κομματικά και συντεχνιακά ή μικροπολιτικά συμφέροντα και σκοπιμότητες.
Τα λάθη αλλά και οι επιτυχίες μας θα μας ανήκουν.

Ακριβώς επειδή εμείς δεν έχουμε έτοιμα «πακέτα» προειλημμένων πολιτικών θέσεων, αποτελεί κάθε φορά ένα στοίχημα η κατανόηση της κοινωνικοπολιτικής μας πραγματικότητας και η αναζήτηση λύσεων αυτόνομα και από τα κάτω, αποτέλεσμα του συλλογικού μας κόπου και των προσωπικών μας προσπαθειών, αλλά και υπερβάσεων.
Με λίγα λόγια, η δική μας ιδεολογία είναι αυτή που χτίζουμε καθημερινά τόσο με τις θέσεις στις οποίες καταλήγουμε - ύστερα από μοίρασμα του κόπου, έρευνα, ενημέρωση και σύνθεση απόψεων - , όσο και με τη συμμετοχή μας σε δράσεις που αφορούν ζητήματα πολιτικά, εργασιακά, οικολογικά, πολιτιστικά.
Οι αρχές και οι αξίες μας διαμορφώνονται συνεχώς, δημιουργώντας παρακαταθήκες για το μέλλον.

Προτιμούμε να υπαγάγουμε την ιδεολογία μας στην πραγματικότητα και όχι την πραγματικότητα στην ιδεολογία, με προκρούστειες μεθόδους.
Δεν είμαστε ούτε η Θέση ούτε η Αντίθεση, παρά η Σύνθεση.

Προτιμούμε να προσδιοριζόμαστε μέσα από την πολιτική μας δράση, αντί να βολευόμαστε μέσα σε καλούπια και πίσω από προκατασκευασμένες ταυτότητες οι οποίες για πολλούς έχουν χάσει το νόημά τους.
Έχουμε δει αριστερούς να φέρονται δεξιά και δεξιούς να φέρονται αριστερά, και δεν τις εμπιστευόμαστε.
Ας αφήσουμε να μιλήσει για μας ό,τι μιλάει πιο δυνατά και πιο ειλικρινά από κάθε ταμπέλα: οι πράξεις μας...

Με όπλα μας λοιπόν την συλλογική δράση και την αλληλεγγύη,
θέτουμε τις δικές μας βάσεις, στο δρόμο
για την αμεσοδημοκρατία,
την αυτονομία,
την αξιοπρέπεια...

Η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας II - Περί ανεξαρτησίας...

περί ανεξαρτησίας: για μια αυτόνομη παραγωγή πολιτικής

Δηλώνουμε ανεξάρτητοι, γιατί δεν ετεροκαθοριζόμαστε από κομματικά και συντεχνιακά ή μικροπολιτικά συμφέροντα και σκοπιμότητες. Τα λάθη αλλά και οι επιτυχίες μας θα είναι δικά μας. Αυτό όμως δεν αρκεί για να δικαιολογήσει την παρουσία μας στη σχολή. Σε κάθε περίπτωση μια συλλογικότητα θα πρέπει να θέτει βάσεις για τους τρόπους δράσης αλλά και τους σκοπούς της. Και ακριβώς επειδή εμείς δεν έχουμε έτοιμα «πακέτα» προειλημμένων πολιτικών θέσεων, αποτελεί κάθε φορά ένα στοίχημα η κατανόηση της κοινωνικοπολιτικής μας πραγματικότητας και η αναζήτηση λύσεων αυτόνομα και από τα κάτω. Όταν όμως αυτή η διαδικασία αποφέρει καρπούς, είναι δυο φορές πολύτιμη, αφού είναι αποτέλεσμα του δικού μας κόπου και των προσωπικών μας προσπαθειών, αλλά και υπερβάσεων. Με λίγα λόγια, η δική μας ιδεολογία είναι αυτή που χτίζουμε καθημερινά τόσο με τις θέσεις στις οποίες καταλήγουμε - ύστερα από προσωπική έρευνα, ενημέρωση και σύνθεση απόψεων - , όσο και με τη συμμετοχή μας σε δράσεις που αφορούν ζητήματα πολιτικά, εργασιακά, οικολογικά, πολιτιστικά. Οι αρχές και οι αξίες μας διαμορφώνονται συνεχώς, δημιουργώντας παρακαταθήκες για το μέλλον. Είναι μια προσπάθεια δίχως τέλος και αρχή, όπως ακριβώς και η ίδια η δημοκρατία, που για μας δεν είναι μια κατάσταση που παγιώνεται, αλλά ένας αέναος δρόμος προς μια καλύτερη κοινωνία. Με όπλα μας λοιπόν την συλλογική δράση και την αλληλεγγύη, θέτουμε τις δικές μας βάσεις, στο δρόμο για την αμεσοδημοκρατία, την αυτονομία, την αξιοπρέπεια.

περί ακαδημαϊκής κοινότητας: για κοινωνικό διάλογο και κοινωνικές συγκρούσεις

Η ακαδημαϊκή κοινότητα δεν είναι ενιαία. Τόσο οι καθηγητές όσο και οι φοιτητές δεν αποτελούν σώματα συμπαγή καθώς στο εσωτερικό τους υπάρχουν διαφορετικά και συχνά αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα και ανάγκες. Άλλωστε το δημόσιο πανεπιστήμιο είναι δημόσιος χώρος που διεκδικούμε να αναχθεί σε πεδίο πολιτικού διαλόγου και κοινωνικών συγκρούσεων. Μέσα απο τα διακυβεύματα και τις συγκρούσεις θα αναδειχθούν στην πράξη οι διαφορές και οι συμμαχίες για να διεκδικήσουμε μια καλύτερη παιδεία. Στοιχείο που μας ενώνει είναι η επιδίωξη μιας παιδείας που θα εξυπηρετεί τις κοινωνικές ανάγκες. Πέρα απο καθηγητικά κατεστημένα. Πέρα από συνδικαλστικά και κομματικά μικροσυμφέροντα.

περί “αριστεράς” και “δεξιάς”: πέρα από ταμπέλες, για μια πολιτική ουσίας

Αυτό που αμφισβητούμε δεν είναι το φιλοσοφικό και ιστορικό περιεχόμενο των όρων ούτε η ανάγκη να τους διακρίνουμε. Δεν είμαστε με το «τέλος των ιδεολογιών». Είμαστε με το τέλος των ιδεολογημάτων. Αμφισβητούμε κατά πόσον σήμερα αυτό που δηλώνεις αντιστοιχεί σε αυτό που είσαι. Με λίγα λόγια, δεν εμπιστευόμαστε τις ταμπέλες και τις συνυποδηλώσεις τους. Γι’ αυτό και τις αρνούμαστε. Προτιμούμε να αφήσουμε τις πράξεις και τα συμπεράσματά μας να μιλήσουν για μας. Αν κάποιος θέλει να καταλάβει ποιοι είμαστε δεν θα πρέπει να αρκεστεί σε μια ταμπέλα που θα του δώσουμε, η οποία μπορεί να σημαίνει τα πάντα, μπορεί και τίποτα. Θα πρέπει να ψάξει να δει τι λέμε και τι κάνουμε. Μέσα σε μια κοινωνία του «φαίνεσθαι» και του θεάματος, δεν μπορούμε παρά να αρνηθούμε τις προκατασκευασμένες ταυτότητες που για πολλούς έχουν χάσει το νόημά τους και να αφήσουμε να μιλήσει για μας ό,τι μιλάει πιο δυνατά και πιο ειλικρινά από κάθε ταμπέλα: οι πράξεις μας.

η στρατηγική μας για την παιδεία: για ένα πανεπιστήμιο δημόσιο και όχι αγοραίο

Πρέπει να αντιληφθούμε ότι σκοπός της δράσης μας δεν είναι να πέσει απλά ο ένας ή ο άλλος νόμος. Συγκρουόμαστε κάθε φορά με ολόκληρη τη φιλοσοφία που κρύβεται πίσω από κάθε νομοθέτημα και κάθε πολιτική κίνηση. Είναι η σύγκρουση ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς τρόπους σκέψης και ζωής. Από τη μία η αντίληψη που θέλει μια εκπαίδευση-προϊόν, που να εξυπηρετεί τις ανάγκες της αγοράς, έναν φοιτητή-καταναλωτή και υπερεξειδικευμένο, ένα πανεπιστήμιο αποστειρωμένο και προσανατολισμένο στην αγορά. Από την άλλη η αντίληψη που θέλει την παιδεία δημόσια, να εξυπηρετεί τις ανάγκες της κοινωνίας, τον φοιτητή ενεργό ακαδημαϊκό πολίτη και πολύπλευρο επιστήμονα και άνθρωπο, το πανεπιστήμιο ένα δημόσιο χώρο, πολιτικού διαλόγου και κοινωνικών συγκρούσεων. Δημιουργείται λοιπόν ένα δίπολο που παλεύει για ένα διαφορετικό περιεχόμενο για την παιδεία, για ένα διαφορετικό παραγωγικό μοντέλο, για μια διαφορετική αντίληψη της κοινωνίας και του εαυτού μας μέσα σε αυτή, για έναν διαφορετικό τύπο ανθρώπου, για το ίδιο το περιεχόμενο των λέξεων. Είναι μια πάλη λοιπόν που δεν εξαντλείται στον έναν ή τον άλλο νόμο, αλλά είναι σύγκρουση αξιών και τρόπου σκέψης, σύγκρουση διαρκείας. Και πρέπει να δίνουμε κάθε μάχη σ’ αυτόν τον «πόλεμο» διαρκείας στρατηγικά ώστε να μην υπονομεύουμε εμείς οι ίδιοι τις δυνάμεις μας. Γι’ αυτό το ζήτημα δεν είναι ένας καλύτερος ή ένας χειρότερος νόμος. Είναι να οικοδομήσουμε τη δική μας θετική εναλλακτική απέναντι σε όλα όσα δεν μας αρέσουν.

περί συνδιοίκησης...

Η ευθύνη της συνδιοίκησης

Το δημόσιο πανεπιστήμιο είναι αυτοδιοίκητο, πράγμα που σημαίνει ότι έχει οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια, δηλαδή ρυθμίζει μόνο του τις υποθέσεις του. Πρωτοτυπία της ελληνικής ανώτατης παιδείας είναι ότι αυτό γίνεται μέσω της συνδιοίκησης. Αυτό σημαίνει ότι οι αποφάσεις παίρνονται από όργανα στα οποία μετέχουν καθηγητές και φοιτητές. Οι φοιτητές λοιπόν, μέσω της εκλογικής διαδικασίας (καλή ώρα!) ορίζουμε τους εκπροσώπους μας στα όργανα συνδιοίκησης, που είναι η Γενική Συνέλευση Τμήματος και οι Συνελεύσεις Τομέων, καθώς και τους εκπροσώπους μας στο Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής. Πίσω από αυτή την αφηρημένη διατύπωση κρύβεται η ευθύνη - ατομική και συλλογική - καθενός από μας για το πώς αντιλαμβάνεται τη συμμετοχή του στην ακαδημαϊκή κοινότητα. Οι εκλογές δε σημαίνουν παραστάσεις νίκης και εν λευκώ ανάθεση έργου, αλλά ανάδειξη εκπροσώπων για την εκτέλεση των αποφάσεων που παίρνουμε όλοι μαζί μέσα στη Γενική Συνέλευση. Κοντολογίς, για όλα τα καλώς και κυρίως τα κακώς κείμενα φταίμε εμείς!

Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής

Η Γενική Συνέλευση είναι το ανώτατο όργανο του Συλλόγου και βασικός πυλώνας της συνδιοίκησης, καθώς διαμορφώνει τις θέσεις που μεταφέρουν οι εκπρόσωποι των φοιτητών στα όργανα συνδιοίκησης. Κάθε φοιτητής καλείται να μετέχει ενεργά ώστε να διασφαλίζεται η τυπική και κυρίως η ουσιαστική νομιμοποίηση των αποφάσεων που λαμβάνει τόσο για θέματα της ακαδημαϊκής κοινότητας όσο και για ευρύτερα κοινωνικά. Ωστόσο η Γενική Συνέλευση, έχοντας υποβαθμιστεί σε μηχανισμό διεκπεραίωσης μικροκομματικών συμφερόντων και χαμένη μέσα σε θεατρινισμούς και λαϊκιστικές κραυγές και συνθήματα έχει πλήρως απονοηματοδοτηθεί. Οι φοιτητές τείνουν να λειτουργούν ως μάζα, ακυρώνοντας έτσι τη πιο σημαντική συλλογική αμεσοδημοκρατική διαδικασία. Απέναντι σε αυτά, πρέπει να διεκδικήσουμε μια Γενική Συνέλευση πραγματικά αμεσοδημοκρατική, όπου θα παράγεται πολιτικός λόγος, όπου ο κάθε φοιτητής θα αντιλαμβάνεται το ρόλο του ως ενεργό μέλος της ακαδημαϊκής κοινότητας και θα αναλαμβάνει τις ευθύνες του.

Γενική Συνέλευση Τμήματος

Η Γενική Συνέλευση Τμήματος είναι το ανώτατο όργανο της συνδιοίκησης, που αποφασίζει για όλα τα θέματα. Το Τμήμα της Νομικής συνεδριάζει μια φορά το μήνα προκειμένου να συζητηθούν θέματα λειτουργίας και διοίκησης του Τμήματος και να ληφθούν αντίστοιχες αποφάσεις. Τη συνέλευση Τμήματος την απαρτίζουν καθηγητές και εκπρόσωποι των φοιτητών. Παρά το ότι όλες οι σημαντικές αποφάσεις που αφορούν σε εφαρμογή νόμων για την παιδεία (βλ. νόμος-πλαίσιο) αλλά και σε εκλογή μελών ΔΕΠ, λαμβάνονται μέσα από αυτή τη Συνέλευση, η παρουσία των εκπροσώπων των φοιτητών κάθε άλλο παρά συνεπής και υπεύθυνη μπορεί να χαρακτηριστεί. Αυτό οδηγεί στην υποβάθμιση της πιο σημαντικής διαδικασίας συνδιοίκησης και εσωτερικού ελέγχου των καθηγητών από τους ίδιους τους φοιτητές. Ζητούμε λοιπόν μια ενεργή συμμετοχή των εκπροσώπων των φοιτητών στη συγκεκριμένη διαδικασία, ώστε να εφαρμόζεται στην πράξη η συνδιοίκηση, καθώς και να συνυπάρχουν τα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας μέσα σε πλαίσια διαλόγου, στρατηγικών συμμαχιών αλλά και σύγκρουσης, και όχι σε μια λογική στείρου αρνητισμού που οδηγεί σε αδιέξοδο το δημόσιο πανεπιστήμιο.

Συνελέυσεις Τομέων

Το Τμήμα της Νομικής χωρίζεται σε Τομείς. Ο κάθε Τομέας συνέρχεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα και αποτελείται από καθηγητές και εκπροσώπους φοιτητών, με σκοπό να διευθετήσει ειδικότερα εσωτερικά του Τομέα θέματα, όπως να ορίσει τα διδακτικά συγγράματα κ.α. Όσον αφορά τη λειτουργία του σήμερα, οι εκπρόσωποι των φοιτητών συνήθως απουσιάζουν, πράγμα απαράδεκτο που παρακωλύει την εύρυθμη λειτουργία και ακυρώνει την ουσία της συνδιοίκησης. Τέλος, η μερική δημοσιοποίηση των αποφάσεων της συνέλευσης του Τομέα δεν αρκεί, αλλά κρίνουμε απαραίτητη την αναλυτική δημοσιοποίηση όλων των αποφάσεων της μέσω της ανάρτησης τους σε εμφανείς χώρους.

Διοικητικό Συμβούλιο Σ.Φ.Ν.

Το Δ.Σ. αποτελείται από εκπροσώπους των παρατάξεων που έλαβαν έδρα στις εκλογές. Ρόλος του είναι να εκτελεί τις αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης, και σε ορισμένες περιπτώσεις όπου δεν έχει προηγηθεί Γενική Συνέλευση να λαμβάνει αποφάσεις οικονομικού, τεχνικού και διεκπεραιωτικού χαρακτήρα με μορφή ψηφισμάτων, τα οποία είναι ήσσονος σημασίας σε σχέση με αυτές της Γ.Σ.. Το Δ.Σ., ως εκτελεστικό όργανο πρέπει να ελέγχεται για το περιεχόμενο των λαμβανόμενων αποφάσεών του, κάτι το οποίο θα μπορούσε να επιτευχθεί μέσω ενός Δ.Σ. που θα συνέρχεται σε τακτικά διαστήματα και δημόσια στο Χώρο του Συλλόγου. Ταύτοχρονα, είναι απαραίτητο να ανακοινώνεται από την προηγούμενη η ημερήσια διάταξή του, για να αποφευχθεί ο κίνδυνος αυθαιρεσίας σε σχέση με τα προς συζήτηση θέματα. Επίσης, οι αποφάσεις του κρίνουμε πως είναι εύλογο να δημοσιοποιούνται ούτως ώστε να υπάρχει διαφάνεια όσον αφορά τις εσωτερικές του διαδικασίες. Τέλος, θεωρούμε πως μια από τις βασικότερες ευθύνες ενός Δ.Σ. είναι να μεριμνά για την κάλυψη των (οικονομικών) αναγκών του Συλλόγου Φοιτητών και των ομάδων του και συνακόλουθα να εισπράττει το ποσό που δικαιούται κάθε χρόνο ο Σύλλογος Φοιτητών Νομικής, το οποίο καταλήγει χρόνια τώρα στα αζήτητα...

Πέρα από τις εκλογές

Η ευθύνη μας όμως δεν εξαντλείται στο να σηκώνουμε ένα κόκκινο βιβλιάριο μέσα σε μια Γενική Συνέλευση ή στο να ρίχνουμε ένα ψηφοδέλτιο σε μια κάλπη (και μετά να πηγαίνουμε με ήσυχη συνείδηση για καφέ)... Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είμαστε καταναλωτές, αλλά διαμορφώνουμε οι ίδιοι, σαν άτομα και σα συλλογικότητες, την πραγματικότητά μας μέσα και έξω από το πανεπιστήμιο. Να αντιληφθούμε πως μόνο συλλογικά μπορούμε να διεκδικήσουμε και να πραγματώσουμε την αμεσοδημοκρατία, δρώντας καθημερινά, παράγοντας αυτόνομα πολιτική, ενώνοντας τους προβληματισμούς και τις ανάγκες μας…

κυκλοφορει το πρωτο απολογιστικο εντυπο μας!

Ένας χρόνος λειτουργίας της ομάδας μας πέρασε ήδη και θελήσαμε να μοιραστούμε μαζί σας αυτά που ζήσαμε, μάθαμε και αισθανθήκαμε, τις θέσεις που συνδιαμορφώσαμε και τα ερωτήματα που μας γεννήθηκαν...
Εισφέρουμε προς προβληματισμό, κουβέντα και κριτική τα συμπεράσματά μας σε θέματα παιδείας, εργασιακών σχέσεων, οικονομίας, πάνω σε διεθνή και περιβαλλοντικά ζητήματα καθώς και τις σκέψεις μας για τα γεγονοτα του Δεκέμβρη.

...Γιατι ζούμε σε εποχές κρίσης, τόσο οικονομικής όσο και κοινωνικής και πολιτικής και η συλλογική πολιτική δράση είναι η μόνη διέξοδος...

Διανέμεται μπροστα απο το σταντ μας στον τριτο οροφο της σχολης...

ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΠΡΑΞΙΣ ΤΩΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΝΟΜΙΚΗΣ (Α.ΦΟΙ.ΝΟ.)

Με την ευκαιρία της επετείου ίδρυσης των Α.ΦΟΙ.ΝΟ., παραθέτουμε την ιδρυτική μας πράξη προς γνώση και συμμόρφωση... Ιδού!

εν Θεσσαλονίκη,
τη εβδόμη του μηνός Δεκεμβρίου τω ενιαυτώ δυο χιλιάδες και επτά

ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΠΡΑΞΙΣ
ΤΩΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΝΟΜΙΚΗΣ (Α.ΦΟΙ.ΝΟ.)

Σήμερον ιδρύεται το προπτυχιακό φοιτητικό πολιτικό σχήμα των Α.ΦΟΙ.ΝΟ.. Το παρόν καταρτίζεται όπως αποτελέσει την ιδρυτική αυτού πράξη.

Η δομή και η λειτουργία του διέπονται από τις κάτωθι αρχές:
I. Συνδιαμόρφωση των μετεχόντων αυτού μελών στη διαμόρφωση πολιτικής και στη λήψη των αποφάσεων.
II. Αμεσοδημοκρατική λειτουργία.
III. Αποκέντρωση της εξουσίας, της γνώσης και του κόπου, όπως γίνουν κοινωνοί αυτών άπαντες.
IV. Τη συλλογιστική μας διαπνέει το αριστοτελικό σχήμα, θέσις - αντίθεσις – σύνθεσις.
V. Αρνούμεθα να υπαγάγουμε την πραγματικότητα στην πολιτική μας ιδεολογία. Αντ’ αυτού προκρίνουμε την υπαγωγή της πολιτικής μας στην πραγματικότητα, προχωρώντας από το ειδικό στο γενικό και παράγοντας πολιτική βιωματικά μέσα από την καθημερινότητα, μελετώντας το κάθε ζήτημα εις βάθος δίχως φετίχ και προκαταλήψεις.
VI. Ανεξαρτησία από κομματικά και κυβερνητικά συμφέροντα και επιδιώξεις.
VII. Αυτόνομη παραγωγή πολιτικής.

Πεδίο διαλογής ερεθισμάτων άμα τε και δραστηριοποιήσεως αποτελούν το κοινωνικό σύνολο και το δημόσιο κοινωνικό πανεπιστήμιο.

Στόχο του σχήματος αποτελεί η προαγωγή του δημόσιου πολιτικού ουσιαστικού διαλόγου και ουχί λαϊκιστικών μονολόγων. Ενδεικτικά μετέχουμε στις Γενικές Συνελεύσεις του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής, όπου δημοσιοποιούμε τις θέσεις μας, και διατηρούμε περιοδική έντυπη έκδοση ενδεικτική της δράσης και της θεωρητικής μας πορείας. Επιπροσθέτως, στόχους αποτελούν η αναβάθμιση της ποιότητας του Δημοσίου Πανεπιστημίου, η υπεράσπιση του κοινωνικού του ρόλου, η ενίσχυση του αυτοδιοίκητου, η ουσιαστική κατοχύρωση των ακαδημαϊκών ελευθεριών και της ακηδεμόνευτης έρευνας και η συγκρότηση του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής ως ενεργού κοινωνικού υποκειμένου με λόγο στον ρουν των γεγονότων. Δια ταύτα, συμμετέχουμε στη συνδιοίκηση με σκοπό την εξυγίανση, την ορθολογικοποίηση και την ουσιαστική και ακηδεμόνευτη λειτουργία του αυτοδιοίκητου της ακαδημαϊκής κοινότητας, επιδιώκουμε και συντελούμε στην από τα κάτω αξιολόγηση και συνεχή βελτίωση της ποιότητας του δημοσίου πανεπιστημίου με άξονα τις κοινωνικές ανάγκες. Επιπροσθέτως, πεδίο ενασχόλησης και δράσης μας είναι ζητήματα εξωπανεπιστημιακά, όπως λόγου χάρη η εργασιακή μας προοπτική, η κοινωνική ασφάλιση, η υπεράσπιση του περιβάλλοντος και του πολιτιστικού μας πλούτου, καθώς και η καλλιέργεια περιβαλλοντικής συνείδησης και συνείδησης του πολίτη. Προωθούμε διαδικασίες που προωθούν την κοινωνική αλληλεγγύη και τα κοινωνικά κινήματα.

Τα Ιδρυτικά Μέλη

Η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας - Ποιοί είμαστε

Χαιρετούμε! Επιβιώσαμε από χαώδεις γενικές συνελεύσεις, μέσα σε ένα πανεπιστήμιο εξίσου χαώδες. Παρακολουθήσαμε τα μαθήματα (πάνω σε χαλασμένα έδρανα) αλλά και την κατάσταση έξω στον κόσμο (πάνω σε αναμμένα κάρβουνα). Περάσαμε από τα τραπεζάκια των παρατάξεων, προσπαθήσαμε να ξεμπερδέψουμε κομματικές γραμμές.
Νιώσαμε μόνοι αλλά, σε πείσμα της διάχυτης αδιαφορίας, ενωθήκαμε και φτιάξαμε την παράταξη των Ανεξάρτητων...

Ανεξάρτητοι γιατί δεν ετεροκαθοριζόμαστε από κομματικά και συντεχνιάκα συμφέροντα.
Τα λάθη που θα κάνουμε θα είναι δικά μας λάθη.

Αρχές μας η αυτονομία, η αξιοπρέπεια, η αλληλεγγύη, η συλλογικότητα...
Στόχος μας η σύγκροτηση θέσεων μάχης μέσα σε έναν κόσμο που κλυδωνίζεται...

Παίρνουμε στα δικά μας χέρια την ενημέρωση μας.
Διαβάζουμε τους νομούς και τους ερμηνεύουμε, κάνουμε συνεχή έρευνα, παίρνουμε πληροφορίες από εφημερίδες, από το διαδίκτυο, από την τηλεόραση, από βιβλία και εξετάζουμε κάθε ζήτημα χωρίς φετίχ και προκαταλήψεις.

Στόχος μας είναι να παράγουμε αυτόνομα πολιτική μέσα από την καθημερινότητα.
Οι θέσεις μας προκύπτουν από συνδιαμόρφωση μεταξύ μας.

Δεν καλυπτόμαστε από όρους όπως «αριστερά» ή «δεξιά» .
Μ'αυτό δεν εννοούμε ότι είμαστε απολίτικοι, αλλά ότι προτιμούμε να προσδιοριζόμαστε μέσα από την πολιτική μας δράση, αντί να βολευόμαστε μέσα σε καλούπια και πίσω από προκατασκευασμένες ταυτότητες οι οποίες για πολλούς έχουν χάσει το νόημά τους. Έχουμε δει αριστερούς να φέρονται δεξιά και δεξιούς να φέρονται αριστερά, και δεν τις εμπιστευόμαστε.

Προτιμούμε να υπαγάγουμε την ιδεολογία μας στην πραγματικότητα και όχι την πραγματικότητα στην ιδεολογία, με προκρούστειες μεθόδους.

Δεν είμαστε ούτε η Θέση ούτε η Αντίθεση, παρά η Σύνθεση.

Το κέντρο της ενημέρωσης και της δράσης μας είναι τόσο το πανεπιστήμιο όσο και ζητήματα κοινωνικά, περά από αυτό.



Μέσα στο πανεπιστήμιο:

Συμμετέχουμε στα μαθήματα και σε συνεργασία με τους καθηγητές αλλά και κόντρα στο καθηγητικό κατεστημένο, διεκδικούμε ανώτερης ποιότητας παιδεία, υποδομές, εκδηλώσεις και ανοιχτά σεμινάρια, αξιολογούμε εμείς το πανεπιστήμιο.
Συμμετέχουμε στη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής με όρους πολιτικούς και όχι λαϊκιστικούς, απευθυνόμενοι σε ακαδημαϊκούς πολίτες, όχι σε όχλο, ζητάμε νέα ηθική για τον φοιτητικό συνδικαλισμό.
Συμμετέχουμε στη Γενική Συνέλευση Τμήματος και ενημερώνουμε τους συναδέλφους για όλες τις εξελίξεις.
Στηρίζουμε εμπράκτως τις ομάδες και τις δραστηριότητες που γίνονται στο πλαίσιο του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής.

Για ένα δημόσιο πανεπιστήμιο που ερευνά και παράγει γνώση σε σύνδεση με την κοινωνία και για την κοινωνία.



Πέρα από το πανεπιστήμιο:

Επειδή το πανεπιστήμιο δεν είναι γυάλα, ανοίγουμε εστίες συζήτησης και δράσης για ευρύτερα ζητήματα.

Μελετάμε τα ζητήματα που προκύπτουν από τις αναδιαρθρώσεις στο εκπαιδευτικό σύστημα αλλά προχωράμε και περά από αυτές εντοπίζοντας τα προβλήματα του Δημοσίου Πανεπιστημίου και ερευνώντας λύσεις.
Συμμετέχουμε σε επιτροπές πολιτών για ζητήματα αναπτυξιακά (υποθαλάσσια αρτηρία, επέκταση αεροδρόμιου), περιβαλλοντικά (αναδάσωση, πολιτικές για το περιβάλλον, αειφορία, ο ρόλος του ΣτΕ και το άρθρο 24 Συντάγματος), μιλάμε για την εργασιακή μας προοπτική, τη φύση και τις συνθήκες της δικηγορικής άσκησης, το ασφαλιστικό, το καθεστώς στα Βαλκάνια και προσπαθούμε να αναλύουμε κριτικά την επικαιρότητα (βλ. ιδιωτικοποιήσεις λιμανιών κ.α.)